Nualingo چطور تشخیص می‌دهد چه کسی حرف می‌زند

بیشتر برنامه‌های ترجمه شما را وادار به نوبت گرفتن می‌کنند. دکمهٔ زبان خودتان را لمس می‌کنید، حرف می‌زنید، بعد گوشی را به طرف مقابل می‌دهید تا او دکمهٔ زبان خودش را لمس کند. Nualingo دکمهٔ نوبت ندارد. یک بار «شروع شنیدن» را می‌زنید، گوشی را بین خودتان می‌گذارید و حرف می‌زنید.

البته هنوز چند دکمه روی صفحه هست. «توقف» به گفت‌وگو پایان می‌دهد و «پایان» اگر نخواهید منتظر بمانید، یک جمله را زودتر می‌بندد. هیچ‌کدام برای نوبت گرفتن نیست. پس برنامه از کجا می‌فهمد کدام حرف مال کیست؟ بیشتر از همه، به زبان گوش می‌دهد.

به زبان گوش می‌دهد، نه به یک لمس

پیش از شروع، دو زبان انتخاب می‌کنید: زبان خودتان و زبان او. از آن به بعد، سرویس گفتاری که پشت Nualingo است با هر چه میکروفون می‌شنود دو کار انجام می‌دهد. کلمه‌ها را می‌نویسد، و برچسب می‌زند که به کدام یک از دو زبان شما هستند. چون جفت زبان را از قبل می‌داند، به همان دو گوش می‌دهد و کمتر پیش می‌آید که کلمه‌های آغاز یک جمله را با زبانی نزدیک به آن اشتباه بگیرد.

جهت ترجمه از زبان پیروی می‌کند. فرض کنید انگلیسی و تایلندی را انتخاب کرده‌اید. کلمه‌های تایلندی به انگلیسی ترجمه می‌شوند و کلمه‌های انگلیسی به تایلندی. لازم نیست کسی به برنامه بگوید چه کسی حرف می‌زند، چون خود زبان این را می‌گوید. حرف‌های شما همان‌طور که صحبت می‌کنید به صورت زیرنویس‌های درشت به زبان طرف مقابل ظاهر می‌شوند، و کلمه‌هایی که برنامه هنوز درباره‌شان مطمئن نیست تا وقتی قطعی شوند کم‌رنگ نشان داده می‌شوند.

چرا صدا منتظر مکث می‌ماند

زیرنویس‌ها ممکن است هنگام حرف زدن شما تغییر کنند. صدایی که حرف می‌زند نمی‌تواند حرفش را پس بگیرد، و دنبال کردن صدایی که نصف جمله را بخواند و بعد خودش را اصلاح کند سخت است. برای همین صدای آرام هوش مصنوعی که ترجمه را بلند می‌خواند، صبر می‌کند تا گوینده مکث کند.

مکث کار دیگری هم انجام می‌دهد. Nualingo با آن تصمیم می‌گیرد که یک نوبت تمام شده است. این تصمیم یک قضاوت است: مکث ممکن است یعنی کسی حرفش تمام شده، یا ممکن است یعنی دنبال کلمهٔ بعدی می‌گردد. اینکه برنامه پیش از تصمیم گرفتن چقدر صبر کند، با شماست.

سریع، متعادل یا با حوصله

تنظیم ریتم در صفحهٔ گفت‌وگو تعیین می‌کند Nualingo پس از اینکه کسی از حرف زدن بایستد، چقدر صبر کند تا ترجمه کند. سه انتخاب هست و هر کدام انتظار را در برابر قطع شدن حرف می‌سنجد.

• «سریع» کمی پس از مکثی کوتاه ترجمه می‌کند. برای رفت‌وبرگشت تند، مثل سفارش دادن پشت پیشخوان، مناسب است. هزینه‌اش این است که ممکن است وقتی کسی برای فکر کردن مکث می‌کند وسط حرفش بپرد، و جمله‌ای که وسطش مکثی باشد ممکن است به چند نوبت جدا تقسیم شود.
• «متعادل» منتظر مکثی طبیعی می‌ماند. حالت پیش‌فرض است و برای بیشتر گفت‌وگوها مناسب است.
• «با حوصله» پیش از ترجمه بیشتر صبر می‌کند. قطع شدن کمتر است و سرویس گفتار پیش از بسته شدن نوبت فرصت بیشتری برای اصلاح کلمه‌هایش دارد، اما کمی بیشتر باید منتظر ماند. برای کسانی که آهسته‌تر حرف می‌زنند، شنوندگان مسن‌تر و اتاق‌های پرسروصدا کمک می‌کند.

«متعادل» را به دلیلی پیش‌فرض نگه داشتیم. در آزمایش‌های ضبط‌شدهٔ خودمان، «سریع» جمله‌های بیشتری را در یک مکث نصفه گذاشت تا «متعادل»، و در یک نوبت معمولی صدا هم زودتر نیامد. تغییر ریتم میکروفون را دوباره وصل می‌کند، پس ساده‌تر است پیش از شروع یکی را انتخاب کنید.

حرف زدن هم‌زمان، یا عوض کردن زبان وسط جمله

گفت‌وگوهای واقعی مرتب نیستند. اگر کسی وسط حرفش از یکی از دو زبان شما به دیگری برود، این تغییر یک نوبت تازه شروع می‌کند که در جهت دیگر ترجمه می‌شود. اگر کلمه‌ای از یک زبان سوم بگوید، مثلاً اسم یک مکان، آن کلمه با همان جمله‌ای که در آن گفته شده می‌ماند، پس هیچ چیزی که شنیده شده دور ریخته نمی‌شود.

سرویس تلاش می‌کند صداها را هم از هم تشخیص دهد، و عوض شدن صدا یک نوبت تازه شروع می‌کند. این وقتی مهم است که هر دوی شما به یک زبان حرف بزنید، یا هم‌زمان حرف بزنید. گفتار هم‌پوشان سخت‌ترین حالت برای هر شنونده‌ای است، و دو صدای شبیه به هم ممکن است قاطی شوند. اگر زیرنویسی زیر اسم آدم اشتباهی رفت، می‌توانید روی همان زیرنویس تغییر دهید که چه کسی آن را گفته است.

وقتی صدا از بلندگوی گوشی پخش می‌شود، تا وقتی کسی هنوز حرف می‌زند صبر می‌کند، تا ترجمه‌ای را روی یک جملهٔ تازه نخواند. و اگر میکروفون صدای خود برنامه را بگیرد، Nualingo بررسی می‌کند که آیا آنچه شنیده، همان چیزی را که تازه گفته تکرار می‌کند یا نه. اگر این‌طور باشد، آن کلمه‌ها کم‌رنگ نشان داده می‌شوند و دوباره خوانده نمی‌شوند. اگر اشتباه حدس زده باشد، باز هم می‌توانید پخششان کنید.

نکته‌هایی برای گفت‌وگویی روان‌تر

• در پایان یک فکر مکث کنید، نه وسط آن. نفسی کوتاه پس از یک جمله همان نشانه‌ای است که صدا منتظرش است.
• اگر حرفتان تمام شده و نمی‌خواهید منتظر بمانید، «پایان» را بزنید.
• اگر اغلب وسط جمله برای فکر کردن مکث می‌کنید، به «با حوصله» بروید.
• بگذارید صدا حرفش را تمام کند و بعد پاسخ دهید، به‌خصوص وقتی بلندگو روشن است.
• صدای تلویزیون را کم کنید. صداهای دیگر در نزدیکی تشخیص اینکه چه کسی حرف می‌زند را سخت‌تر می‌کنند.
• صفحه را روشن نگه دارید. گوشی‌ها وقتی صفحه قفل شود از شنیدن دست می‌کشند.

Nualingo ممکن است اشتباه کند، و برای امور پزشکی، حقوقی یا اداری باید از مترجم حرفه‌ای کمک بگیرید. برای بقیهٔ چیزها، ساده‌ترین راه برای فهمیدن حس مکث این است که آن را با کسی امتحان کنید. روزی سه دقیقه روی هر دستگاه رایگان است، بدون حساب.

Nualingo ممکن است اشتباه کند. برای امور پزشکی، حقوقی یا اداری، از مترجم حرفه‌ای کمک بگیرید.